Het is de laatste tijd nogal eens voorgekomen dat mensen uit mijn omgeving me zomaar zoiets zeiden als "volgens mij ben jij het", om dan een afwachtende stilte te laten vallen.
Nou sta ik daar heel dubbel in. Aan de ene kant valt er natuurlijk weinig aan te ontkennen. Ik ben het inderdaad, natúúrlijk ben ik het als je me vraagt of ik ik ben. Maar wie bedoel je dat ik ben? Bedoel je mij, die van het Leeghwater, de trainer en coach, mij de blogbeheerder, of mij de begrijpende en invoelende vent die de cursus voor de nieuwe teamleidstertjes mag verzorgen? Of misschien bedoel je mij wel allemaal tegelijk? Moeten wij ons trouwens niet allen afvragen wie wij zijn? Zijn wij louter een vel, voor driekwart gevuld met water en botten en voor één kwart met enge dingen? Of zijn wij de vleesgeworden intelligentie, het zelfbenoemde hoogtepunt van de evolutie, althans voorlopig?
 |
| Mijn ikste ik van binnen, het enge kwart (artist's impression) |
Aan de andere kant heb ik zoiets van kan ik dat nou nog wel maken, these days? Kan ik nou nog wel wegkomen met die quasi-intellectuele nonsens? Kun je blijven beweren dat je professor bent aan je eigen Mental Sunshine Academy, terwijl die hele academie alleen maar bestaat uit een postbusadres in Liechtenstein? Is het ethisch wel verantwoord om statistische gegevens over niet-bestaande leerlingen te verkopen aan goedgelovige hoogleraren? Hoe lang kun je volhouden dat je van Mars of Venus komt, terwijl je net als elke fatsoenlijke Meerwijker gewoon geboren bent in Meerwijk, in een postcodegebied met een laag verzekeringsrisico woont en net als je buren op de Dierenpartij stemt?
Maar het is mijn vak. Ik verdien mijn brood ermee, plus nog wat beleg en beleggingen. En die vage nonsens vormen de ruggengraat van mijn vak, sterker nog, ze zijn mijn vak. Daarnaast geeft het ook best wel een stukje goedgevoel als de mensen in het land je op straat herkennen en je vragen om een handtekening naast hun tattoos. Dus als je alles tegen elkaar afweegt is er maar één antwoord mogelijk:
Ja, ik ben het.
Met een hartelijke knuffel,
Bart Vroegindeweij,
trainer-coach van de MSG
Geen opmerkingen:
Een reactie posten