Dansend van de voorpret pakte de kleine zijn spulletjes bij elkaar in zijn botaniseertrommeltje: zijn vergrootglas, een ferm pak boterhammen en een lekkere appel tegen de dorst. Híj zou de zondag wel doorkomen tussen de orchideetjes, de rugstreeppadden en de Noordse woelmuizen. Voor de zekerheid stak hij ook zijn vlindernet nog onder de snelbinder van zijn fiets. Je kon immers nooit weten, het landje had wel vaker mooie dingen opgeleverd.
Maar wat was dát! Wie kwam daar nu aangereden met een tweekleurig rupsvoertuig? Dat leek warempel de voorzitter wel. Welaan jongens, het wás ook oom voorzitter. "Daar onder in die mielies by die groen doringboom", zong oom voorzitter. "Gaat es even een stukje aan de kant, jochie. Laat mij maar even wat orde scheppen in die baggerboel hier". En voor de kleine drie keer met zijn oogjes had kunnen knipperen, had oom voorzitter het landje al platgedozerd en van een moderne laag stenen voorzien. Aiai, dat vond de kleine niet echt leuk! Bijna had hij er iets van gezegd, maar gelukkig kon hij zich nog net op tijd inhouden. Tegen oom voorzitter kon hij toch niet op.
En zo zie je maar weer, jongens, jong geleerd is oud gedaan!
Dit bericht is in opdracht van de Raad van Toezicht geconcipieerd door coomunicatie-adviesbureau Waterdonk & Co
Geen opmerkingen:
Een reactie posten