INGEZONDEN

Mevrouw T. Oudewater,
voorzitter van de Raad van Toezicht
van de Meerwijkse ScholenGroep
c/Generalissimo Franco 15
Costa Azada - Spanje/España



Geachte mevrouw Oudewater,

Lange tijd heb ik geaarzeld, maar uiteindelijk heb ik toch de pen ter hand genomen om U een brief te schrijven. Ik weet dat het eigenlijk niet mag, dat alle correspondentie met U via de heer Offenbaach moet verlopen, en dat zelfs dat, op de keper beschouwd, niet geoorloofd is, maar ik zie geen andere mogelijkheid meer. Al langere tijd heb ik namelijk drie brandende vraagjes waarop het antwoord maar niet wil komen, zodat ik nu uiteindelijk de stoute schoenen maar heb aangetrokken en u rechtstreeks benader. Voor één keertje moet dat toch kunnen, U hebt uiteindelijk niet voor niets laten weten dat U aan de Costa Azada woont, denk ik dan maar. Dat was natuurlijk een stille hint, zodat wanhopige doorzetters als ondergetekende toch nog een sprankje hoop kunnen koesteren.

U weet ongetwijfeld dat er vlak voor de grote vakantie nogal wat onrust was rond de Meerwijkse ScholenGroep. Ouders en leerlingen van het Leeghwater College uitten hun onvrede over de manier waarop de MSG-top wilde bezuinigen. Zij vreesden dat de maatregelen nadelige gevolgen zouden hebben voor de kwaliteit van het onderwijs. Ook vroegen zij zich af hoe het mogelijk was dat er in een scholengroep met de grandeur van de MSG zulke grote tekorten waren ontstaan. Zo erg zelfs dat er nu meer dan drastisch moet worden gekort op het belangrijkste kapitaal dat een school kan koesteren, de docenten.

Ook die docenten deden een boekje open. Als ware het een kopie van de Arabische Lente overwonnen zij hun angst vooral omdat de grens was bereikt. Verdere afbraak van het Leeghwater zou in hun ogen onherroepelijk het einde van de organisatie betekenen, niet alleen van het Leeghwater, maar van de MSG als geheel. De druppel die de emmer deed overlopen was een schrijven van de heer Offenbaach, waarin hij de schuld voor alle malheur binnen de MSG, zoals formatieve perikelen en een beperkte houdbaarheidstermijn van schoolleiders en andere middenmanagers, bij het team van het Leeghwater trachtte te leggen. Een aantal "informele leiders" zou er de dienst uitmaken, "lijken van zevenendertig graden" zouden de sfeer bepalen.

Ook op andere vestigingen van de MSG groeide de onrust. Leden van de Tweede Kamer uitten hun bezorgdheid, de minister van Onderwijs droeg de onderwijsinspectie op om een onderzoek in te stellen en al snel kwam de MSG-top met een eerste verklaring: het was vooral een gevolg van gebrekkige communicatie. Kennelijk hadden wij het verkeerd gezien en was het dus allemaal niet zo erg. Gewoon even een nieuwe PR-adviseur annex woordvoerder aanstellen en het probleem was gereduceerd tot een oplossing in vermomming. En zo gaat alles weer zijn gangetje en wee hem die vraagt: waarom?

Inmiddels zijn we vier maanden verder. Wat hebben die maanden opgeleverd?
Niets, nul komma niets. De ongetwijfeld duurbetaalde woordvoerder annex PR-deskundige blinkt uit door mededelingen als "de heer Offenbaach is onbereikbaar voor commentaar" of  "met onze cliënten en onderdanen communiceren wij niet via de media", maar ondertussen horen we al maanden niets. Nul komma niets. Alles wijst op een inhoudelijke windstilte, in de hoop dat de storm zal overwaaien. Als de situatie niet zo ernstig was zou ik dit een mooie beeldspraak of een schoolvoorbeeld van een paradox noemen. De nieuwe schoolleider van het Leeghwater kreeg als speciale opdracht "verbetering van de communicatie" mee. Resultaat tot nu toe: twee goedbedoelde, maar nietszeggende elektronische nieuwsbrieven vol ditjes en datjes en leuke wetenswaardigheidjes.

Tegelijkertijd bereiken ons geruchten als zou het komend jaar een vestiging van de MSG zomaar pardoes worden opgeheven. Er zou inmiddels een volgende schoolleider van een MSG-vestiging uit wanhoop en onmacht de pijp aan Maarten hebben gegeven, er zou er een tekort zijn van weetikhoeveel miljoen, er zou...

Het dunkt mij dat er redenen genoeg zijn om openheid van zaken te geven.

Daarom, geachte mevrouw Oudewater, heb ik het gewaagd om u met deze brief rechtstreeks te benaderen. Ik zou namelijk graag een antwoord willen hebben op drie vraagjes:

- Kunt u toelichten waarom het "allemaal een kwestie van communicatie is" en hoe de Raad van Toezicht en/of de Raad van Bestuur die communicatie dan denkt te verbeteren en daarmee de problemen dus op te lossen?
- Kunt u verklaren hoe het mogelijk is dat, gezien het bovenstaande, de heer Offenbaach nog steeds niet op non-actief is gesteld, tijdelijk uit zijn functie is ontheven of al dan niet oneervol ontslag is verleend ?
- Kunt u motiveren waarom de Raad van Toezicht voor haar eigen functioneren en positie geen conclusies heeft verbonden aan het hiervorenstaande?

Graag ontving ik op afzienbare termijn antwoord van u. En met mij vele anderen, ouders, leerlingen en docenten.



Else Bekker-Hoyink, fietsmoeder